FANDOM


Kanon Nakajima Galeria
Emocje to sposób w jaki postrzegasz świat. Jeżeli to koniec świata, może emocje również znikną...

–Kanon Nakajima, Ultra Despair Hagakure

Kanon Nakajima
NakajimaKanon
Nazwa Demona Kanondos

カノンドス

Płeć Kobieta
Status Żywa
Rodzina Leon Kuwata (kuzyn)

Nieznani Rodzice Nieznany Wujek

Debiut Danganronpa Another Episode: Ultra Despair Girls

Ultra Despair Hagakure

Kanon Nakajima (仲島 花音 Nakajima Kanon) jest postacią wspomnianą w Danganronpa Another Episode: Ultra Despair Girls. Bohaterka była jednym z celów Wojowników Nadziei.

Kanon jest kuzynką Leona Kuwaty. Bohaterka jest w nim także szaleńczo zakochana, Leon jednak nie odwzajemnia jej uczuć. Wciąż są ze sobą niezwykle zżyci, Kanon jest również najbliższą mu osobą przez co została porwana przez Wojowników Nadziei.

Dziewczyna jest także jedną z protagonistek w Light Novel Ultra Despair Hagakure.

Wygląd

Kanon ma kasztanowe włosy sięgające do ramion, a ich część jest wiązana za pomocą czarnej wstążki z kokardą. Oczy dziewczyny są koloru żółtego. Zazwyczaj ubrana jest w szkolny mundurek.

Wiele razy wspominano, że Kanon jest wysportowana. Dziewczyna potrafi przebiec długie dystanse nie męcząc się. Jest także dość silna, głównie przez trenowanie wraz z Leonem. Hiroko oraz Komaru kilka razy wspominały, że Kanon jest niezwykle śliczna. Komaru porównała ją nawet do protagonistki mangi shōjo.

Osobowość

Kanon uznawana jest za spokojną, jednakże dziwną dziewczynę. Według Yasuhiro, nie często myśli przed działaniem i robi wiele rzeczy spontanicznie.

Bohaterka jest niezwykle oddana i lojalna wobec Leona, poświęca całe swoje życie chłopakowi. Pomimo tego, że są kuzynostwem, Kanon żywi wobec niego romantyczne uczucia, których Leon jednak nie odwzajemnia. Dziewczyna wielokrotnie była odrzucana, jednak ma nadzieję, że kiedyś Leon zaakceptuje jej miłość. Wielokrotnie myślała o zrobieniu krzywdy dziewczynom kręcącym się wokół jej kuzyna, jednak nigdy nie skrzywdziła żadnej z nich, gdyż wmówiła sobie, że wtedy Leon znienawidziłby ją. Gdy członkowie Fundacji Przyszłości przekazali dziewczynie wiadomość o śmierci Leona, próbowała odebrać sobie życie, szybko jednak się opamiętała i zapragnęła zemsty. Nawet po śmierci Leona, Kanon wciąż go kochała. Wiele razy wymawiała jego imię przez sen oraz zapisywała je w swoim notatniku.

W opisie, utworzonym przez Wojowników Nadziei, bohaterka została opisana jako dość zboczona oraz zmysłowa postać. Dzieci twierdziły również, że przed zamordowaniem jej należy posłać w jej stronę przystojnego Monokumę, przez co Kanon tak się nim zafascynuje, że będzie łatwiej ją zamordować.

Historia

Przed Tragedią

Kanon pochodziła z bogatej rodziny. Jej ojciec był dyrektorem TAT, największej stacji telewizyjnej na świecie. Był on również młodszym bratem ojca Leona. Dziewczyna często spędzała czas ze swoim kuzynem, aż w końcu się w nim zakochała. Wiele razy próbowała zwrócić na siebie uwagę chłopaka, jednak z marnym skutkiem.

Pewnego lata, Leon wraz z ojcem odwiedził rodzinę Kanon. Zauważył wtedy dziewczynę grającą na gitarze, na okładce jednego z jej magazynów. Uznał ją za niezwykle uroczą, przez co Kanon postanowiła zacząć ubierać się w taki sposób, aby przypodobać się Leonowi. Kilka dni później w końcu pokazała się kuzynowi w nowych ubraniach "gyaru". Ku zaskoczeniu bohaterki, Leon stwierdził, że wcale nie lubi tego stylu a woli po prostu urocze dziewczyny. Od tamtej pory Kanon zaczęła nosić makijaż z nadzieją, że Leonowi to się spodoba. Bohaterka wyznawała swoje uczucia Leonowi dokładnie 3909 razy, jednak za każdym razem została odrzucona. Uczęszczała nawet do tej samej szkoły tylko po to, aby spędzać z Leonem więcej czasu i częściej wyznawać mu miłość. Została także menadżerką drużyny bejsbolowej, w której grał.

Leon stał się niezwykle popularny wśród dziewczyn, przez co Kanon była o nie niezwykle zazdrosna. Często je śledziła, jednak gubiła je za każdym razem, gdy Leon zjawiał się w pobliżu. Bohaterka zaczęła więc trenować, aby móc wciąż śledzić dziewczyny spotykające się z Leonem. Pół roku później w końcu była w stanie to zrobić. Gdy zauważyła, że jej kuzyn spędza dużo czasu z pewną dziewczyną, trzymając ją za rękę, Kanon opętała żądza krwi. Szybko jednak opanowała się, wmawiając sobie, że to nie była wina Leona. Podczas wakacji, Leon nocował u Kanon i zapytał ją wprost, "Śledziłaś mnie, prawda?". Bohaterka na początku próbowała zaprzeczyć, jednak Leon powiedział, że ma z tym problem tylko dlatego, iż wydawało mu się, że w ten sposób Kanon rani samą siebie. Dziewczyna pomyślała, że Leon w końcu zaakceptował jej uczucia, jednak ten ograniczył się tylko do zawarcia z nią umowy. Jeżeli będzie w stanie rzucić piłką z prędkością 160 km na godzinę, Leon postara się zaakceptować jej uczucia jednak dopóki jej się nie uda, nie będą ze sobą rozmawiać. Kanon zgodziła się, jednak jej zapał opadł, gdy dowiedziała się, że rekordowy wynik w kategorii kobiet to zaledwie 140 km na godzinę. Pomyślała, że Leon specjalnie dał jej zadanie niemożliwe do wykonania jednak i tak postanowiła spróbować. Trenowała każdego dnia, mimo tego jej umiejętności wcale się nie poprawiały.

Następne spotkanie bohaterów przypadło na Nowy Rok, pierwszy odkąd Leon dostał się do Akademii Szczytu Nadziei. Ku zdziwieniu Kanon, Leon odezwał się do niej. Zapytał, czy była w stanie spełnić obietnicę, ta z kolei opowiedziała mu o rekordzie, który wynosił 140 km na godzinę. Zszokowany Leon odparł, że nie miał o tym pojęcia, potem szybko dodał, że gdyby Kanon faktycznie się udało, pobiłaby rekord. Podczas dalszej rozmowy Kanon zrozumiała, Leon nie próbował jej oszukać, on faktycznie wierzył, że Kanon podoła zadaniu.

Przed powrotem do Akademii Szczytu Nadziei, Leon dał Kanon lekcję dotyczącą rzucania piłką. Pokazał jej w jaki sposób on sam to robi, a widząc to dziewczyna zaczęła płakać ze szczęścia. Początkowo, Leon był zdezorientowany i nie widział, co zrobił źle. Zaczął głaskać Kanon po głowie, próbując ją pocieszyć. To był ostatni dzień w którym się widzieli.

Podczas Tragedii

Po kolejnej rozłące z Leonem, do domu Kanon wszedł nieznany jej mężczyzna. Dziewczyna szybko straciła przytomność, więc nie pamiętała całego zajścia. Gdy się obudziła, znajdowała się w apartamencie, w którym była zamknięta przez następne półtorej roku. Podobnie jak Komaru, została uwolniona przez robota Monokumę, który próbował ją zamordować. Została uratowana przez członków Fundacji Przyszłości jednak w wyniku kolejnych ataków robotów zostali rozdzieleni. Krótko po tym, bohaterka została złapana przez Dzieci z Maskami Monokumy.

Kanon została jednym z celów Wojowników Nadziei, wrzucono ją do miasta Towa a na jej nadgarstku umieszczono bransoletkę.

Podczas ukrywania się przez Monokumami, w jednej z publicznych łazienek Kanon odnalazła dokumenty, przedstawiające historię morderczej gry w której wziął udział Leon. W dokumentach znajdowała się lista ofiar oraz osób, którym udało się uciec. Kanon odnalazła także zdjęcie ciała Leona, wykonane tuż po jego egzekucji. Dokumenty zawierały również informacje o tym, że ocalali dołączyli do Fundacji Przyszłości. Dowiedziawszy się o śmierci Leona, Kanon wychodzi z ukrycia z nadzieją na śmierć z rąk Monokumy. Jednak, szybko decyduje się pomścić Leona mordując członków Fundacji.

Ultra Despair Hagakure

Rozdział 01

Kanon przypadkowo spotyka Yasuhiro. Sądząc, że jest on tylko przypadkowym przechodniem, ratuje go od Monokum. Następnie bohaterowie zaczynają rozmawiać, Kanon jak zwykle używa typowego dla gyaru slangu co rozbawia Yasuhiro. Dziewczyna słysząc jego śmiech zaczyna płakać, gdyż przypomina jej to o Leonie. Podczas dalszej rozmowy, Kanon dowiaduje się, że Yasuhiro jest częścią Fundacji Przyszłości jednak bohaterka nie ujawnia swoich prawdziwych intencji względem jej członków i udaje, że nie ma nic wspólnego z Fundacją.

Bohaterom udało się uciec od goniących ich Monokum, ukryli się w galerii handlowej na terenie miasta. Kanon dowiedziawszy się, że Yasuhiro jest członkiem Fundacji Przyszłości zaczyna wypytywać go o broń, której używają - Hakujące Pistolet. Chłopak tłumaczy jej, że jest efektywny w stosunku do Monokum gdyż został zbudowany specjalnie dla tego miejsca.

Rozdział 02

Gdy Yasuhiro opowiedział Kanon o swoich zdolnościach wróżbiarskich, dziewczyna prosi go aby przepowiedział jej przyszłość. Bohater z kolei odpowiada, że jego usługi są płatne a cena wynosi dziesięć tysięcy jenów. Kanon szybko odpowiada, że nie ma przy sobie takich pieniędzy, jednak jej ojciec jest właścicielem stacji telewizyjnej, TAT. Słysząc to, Hiro bez wahania zaczyna wróżenie. Po kilku minutach mówi Kanon, że widzi ją siedzącą w ogrodzie wraz ze swoim wybrankiem pijąc herbatę. Dziewczyna odpowiada, że jest to niemożliwe gdyż jej ukochany jest już martwy. Po krótkiej chwili ciszy, Yasuhiro uświadamia sobie, że jeżeli odprowadzi ją bezpiecznie do ojca, ten z wdzięczności może ofiarować mu pieniądze, które pozwolą na spłatę licznych długów bohatera.

Rozdział 03

Drugiego dnia, Kanon oraz Yasuhiro wciąż próbowali przekroczyć most, aby uciec z miasta. Na noc zatrzymali się w wypożyczalni filmów. Podczas rozmów Kanon wciąż używała slangu, typowego dla gyaru, z czego Yasuhiro wciąż się naśmiewał. Bohaterka nieustannie prosiła go, aby przestał. Nagle jednak przytuliła go, gdyż przypomniała sobie o Leonie. Gdy zauważyła, co zrobiła, zaczęła go żarliwie przepraszać. Gdy bohaterowie poszli spać, Kanon wciąż powtarzała imię swojego kuzyna, przez co Yasuhiro domyślił się, że została porwana ze względu na niego.

Dnia trzeciego, Kanon i Yasuhiro w końcu dotarli do mostu, jednak okazał się on być zniszczony, przez co musieli zawrócić. Po drodze wpadli na Kotoko Utsugi, która próbowała ich zaatakować. Kanon jednak udaje się obezwładnić dziewczynę, po czym próbowała wyciągnąć z niej informacje. Bohaterowie dowiadują się, że była jedną z osób odpowiedzialnych za porwania. Nagle, Masaru Daimon przybiega, aby pomóc KotokoYasuhiro proponuje ucieczkę, jednak Kanon ma zamiar walczyć. Szybko jednak zmienia zdanie, kiedy zauważa, że nie ma już amunicji.

Rozdział 04

Podczas drogi, bohaterowie zatrzymują się w jednym z opuszczonych domów, gdyż Kanon musiała udać się do toalety. Bohaterka na moment oddała swoją torebkę Yasuhiro, który zaczął ją przeszukiwać, gdy tylko dziewczyna odeszła. Natrafił na notatnik, którego wszystkie strony były zapisane. Na każdej z nich widać było tylko "Leon". Ostatnia ze stron jednak wyróżniała się od pozostałych, "Są nazywani 'Fundacją Przyszłości', ale to nie moja przyszłość. Wkrótce pozbędę się tych hipokrytów, jeden za drugim." Yasuhiro zrozumiał, że Kanon darzyła swojego kuzyna romantyczną miłością, a za jego śmierć obwinia Fundację. Szybko jednak chowa notatnik, a gdy bohaterka wraca, Yasuhiro udaje, że nic się nie stało. Podczas dalszej drogi Yasuhiro powoli popada w paranoję i decyduje się przepowiedzieć własną przyszłość. Dostrzega tam zawalający się tunel oraz płaczącą Kanon. Mimo tego bohaterowie udają się do podziemnego metra. W końcu Yasuhiro decyduje się zapytać Kanon o Fundację Przyszłości, przez co dziewczyna domyśla się, że ten widział jej notatnik. Bez wyjaśnień, próbuje go zamordować.

Nagle, pojawia się Kotoko w swoim robocie i broni Yasuhiro, atakując Kanon. Z początku Kanon unikała jej ataków, jednak szybko zraniła się w nogę, przez co nie była w stanie wstać. Widząc stan bohaterki, Kotoko zaczyna ją molestować z pomocą "maszyny motywacji". Podczas tego rana Kanon zaczyna krwawić, bohaterka zaczyna myśleć, że to jej koniec jednak uważa, że jest gotowa na śmierć. Szybko jednak zmienia zdanie, gdyż przypomina sobie o Leonie.

W międzyczasie Yasuhiro udaje się uruchomić jeden z pociągów, który zaczyna zbliżać się do Kanon i KotokoKotoko próbuje zatrzymać go z pomocą swojego robota, podczas gdy Yasuhiro ratuje Kanon i odnosi ją w bezpieczne miejsce. Bohaterka pyta, dlaczego zdecydował się jej pomóc, na co Yasuhiro odpowiada, że jest członkiem Fundacji Przyszłości i nie mógłby zostawić kogoś w potrzebie. Kanon zaczyna płakać, poczucie winy było dla niej zbyt silne. Nagle, Kotoko udało się zatrzymać pociąg i zaczęła biec w stronę bohaterów. Yasuhiro upuszcza swoją kryształową kulę, a Kanon rzuca nią w stronę Kotoko. Kula uderza dziewczynę w twarz, przez co Kotoko upuszcza pilot, za pomocą którego kontrolowała swojego robota. Yasuhiro próbuje go podnieść, jednak przed nim pojawia się Masaru. Widząc go, Yasuhiro zaczyna uciekać, wciąż niosąc Kanon. Masaru i Kotoko zaczynają go ścigać.

Podczas ucieczki, Kanon zauważa, że nie nienawidzi Yasuhiro i nie chce jego śmierci. Prosi również, aby zostawił ją, dzięki czemu będzie w stanie uciec, jednak ten decyduje się nie spełniać prośby.

Rozdział 05

Nagle, część tunelu zawaliła się zupełnie, jak przepowiedział Yasuhiro. Dzięki temu Masaru oraz Kotoko przestali gonić Yasuhiro oraz Kanon. Bohaterka z radości przytuliła Yasuhiro, co niezwykle go zaskoczyło. Po jakimś czasie zatrzymali się, aby opatrzyć nogę Kanon. Dziewczyna podczas rozmowy ze skruchą przyznaje się, że polubiła Yasuhiro i nie chce aby odszedł, jednak wciąż pragnie śmierci wszystkich innych członków Fundacji Przyszłości. Aby pocieszyć Kanon, Yasuhiro opowiada jej, że Leon naprawdę się o nią martwił. Słysząc to, bohaterka zaczęła płakać. Gdy ponownie wyruszyli w drogę, Kanon zaczęła się zastanawiać czy pragnie zamordować wszystkich członków Fundacji Przyszłości. Ostatecznie stwierdziła, że da im szansę, gdyż mogą okazać się tak dobrymi ludźmi jak, Yasuhiro.

Jakiś czas Kanon przeprasza za wszystkie niemiłe słowa, jakie padły z jej ust. Następnie bohaterka powoli odchodzi, Yasuhiro z początku przesłuchiwał się jej wypowiedzi odpoczywając, jednak gdy zauważył, że odeszła pobiegł za nią. Podążył za nią, wmawiając sobie, że robi to, aby spłacić dług.

Relacje

Leon Kuwata

Kanon jest młodszą o dwa lata kuzynką Leona. Już od dzieciństwa spędzali ze sobą wiele czasu, Leon uznawał Kanon za swoją młodszą siostrę, ta jednak darzyła go miłością nie rodzinną, a romantyczną. Kilka razy wyznała mu swoje uczucia, jednak w odpowiedzi zawsze słyszała, że Leon nie lubi jej w taki sposób. Słowa chłopaka nie raniły jej, nie powstrzymały jej także przed dalszymi próbami spotykania się z nim. Pomimo tego, że Kanon wyznawała miłość Leonowi wiele razy ten wciąż traktował ją jak siostrę. Była ona dla chłopaka na tyle ważna, że została porwana przez Wojowników Nadziei.

Yasuhiro Hagakure

Po uratowaniu bohatera od Monokumy, Kanon zaczęła podróżować razem z nim. Szybko nadała mu również przezwisko, "Yasu".

Gdy dziewczyna dowiedziała się, że Yasuhiro jest członkiem Fundacji Przyszłości miała ochotę go zabić. Jednak, szybko przekonała się, że jest zupełnie inny niż członkowie Fundacji, których sobie wyobrażała. Z każdym spędzonym razem dniem coraz lepiej się poznawali a Kanon nie odczuwała już żądzy krwi w jego obecności. Jedyną próbą zabójstwa, był atak Kanon na bohatera kiedy dowiedziała się, że ten czytał jej kieszonkowy pamiętnik. Po jakimś czasie Kanon zaczęła dostrzegać w Yasuhiro Leona, mimo tego, że był on członkiem Fundacji Przyszłości. Zauważyła również, że nie nienawidziła.

Pomimo bycia dość oschłą w stosunku do innych członków Fundacji Przyszłości, Kanon stara się dać im szansę i wierzy, że chociaż część z nich okaże się być dobrymi ludźmi jak Yasuhiro.

Cytaty

  • “Ależ możemy! Tak długo jak miłość istnieje, to nie ma znaczenia! Nie ma praw ponad miłość!”
  • “Emocje to sposób w jaki postrzegasz świat. Jeżeli to koniec świata, może emocje również znikną...”

Ciekawostki

  • Imię Kanon (花音) zapisane jest za pomocą znaków "kwiat" oraz "dźwięk". Jej nazwisko, Nakajima (仲島)) może oznaczać "na wyspie".
  • Bohaterka lubi czytać Light Novel.
  • Projekt Kanon był wiele razy zmieniany. Początkowo miała być niską, pulchną dziewczyną z czarnymi włosami. Zrezygnowano jednak z tego pomysłu po czym został on wykorzystany przy projekcie Fujiko Yamady. Następnie Kanon została ukazana jako bohaterka z długimi włosami, związanymi w dwa kucyki, które przypominały nieco kije bejsbolowe. Ostatecznie jednak do projktu Kanon użyto jednego z wczesnych szkiców Komaru.
  • W pierwotnej wersji Danganronpa Another Episode, Kanon miała być protagonistką. Postacią przypominającą Toko miał być z kolei Haiji Towa.
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.