Danganronpa Wiki
Advertisement
Junko Enoshima Junko Enoshima (SI) Ryoko Otonashi Galeria Portrety
Nadzieja jest harmonią. Dobrem zmierzającym ku świetle. To wszystko. Rozpacz jest przeciwieństwem nadziei: nieprzewidywalna oraz zaskakująca. Pochłania miłość, nienawiść i wszystko inne. Brak świadomości tego jak skończysz, jest rozpaczą. Jedynie nieprzewidywalność rozpaczy może cie uratować przed nudną przyszłością.

–— Danganronpa 3: Despair Arc


Junko Enoshima (江ノ島 盾子, Enoshima Junko) jest uczennicą Klasy 78 w Akademii Szczytu Marzeń, a także uczestniczką Morderczego Szkolnego Życia w Danganronpa: Trigger Happy Havoc. Posiada tytuł Superfashionistki (超高校級の「ギャル」chō kōkō kyū no “gyaru”).

Wygląd

Junko Enoshima SDR2 Całość 17

Junko to wysoka dziewczyna, o figurze "klepsydry". Ma jasnoniebieskie oczy i długie, grube, blond truskawkowe włosy związane w dwa kucyki. Pod koniec gry, kiedy Junko pojawia się osobiście, we włosach ma spinki/gumki z (po lewej) białym Monokumą (Shirokumą) i (po prawej) z czarnym Monokumą (Kurokumą).

Przez jej niezwykle szybkie zmiany osobowości wygląd Junko lekko się zmienia wraz z jej humorem. Może być to ukazane prosto - jak nowe akcesoria (np. korona na jej głowie) lub całkowita zmiana wyglądu (jak uproszczony wygląd w jej "uroczej" osobowości).

Superfashionistka

Na co dzień ubiera się w czarną, podwiniętą do łokci ze stojącym białym kołnierzem koszulę. Jest ona rozpięta przy dekolcie, przez co widzimy jej czarno-czerwony biustonosz. Wokół jej szyi wisi luźno długi, podzielony na dwie części (białą i czarną) krawat z czerwonym znakiem "x" umieszczonym w okręgu, gdzie kolory stykają się. Do krawatu doczepiona jest czerwona, średniej wielkości kokarda. Junko nosi także czerwoną mini spódniczkę i wysokie, czarne buty przed kolana z czerwonymi sznurowadłami. Ma długie (prawdopodobnie sztuczne) czerwone paznokcie.

Superrozpacz

Jako osoba odpowiedzialna za Tragedię oraz Killing School Life, Junko zmieniła swoje akcesoria, aby przedstawić się w roli Superilicealnej Rozpaczy. Dodała czerwoną kokardę po lewej stronie jej swetra, a jej spinka w kształcie króliczka i kokarda zostały zamienione na spinki lub gumki w kształcie Shirokumy i Kurokumy. Nosiła także biało-czarny krawat z czerwonym kółkiem przypominającym znak zakazu. Ma na sobie to ubranie podczas ostatecznej konfrontacji z osobami, które przeżyły Killing School Life.

Osobowość

Jako Superfashionistka wydaję się być zbyt pewna siebie i bezczelna. Ogólnie jest opisana jako osoba która często ma problemy ze swoimi kolegami z klasy. Została także nazwana zbyt rozmowną osobą z beztroską postawą.

Jednak prawdziwa osobowość jest ukazana w incydencie Mutual Killing w Klasie 78. Jej prawdziwa osobowość jest apatyczna oraz bardzo szybko się nudzi. W związku z tym jej zachowanie było niestabilne i nielogiczne. Nudziło ją utrzymywanie jednego "wyglądu", więc często zmieniała się w różne osobowości. Jednak jest w stanie utrzymać jedną osobowość przez długi czas, jak np. kiedy nadzorowała uczniów poprzez Monokumę.

Jej "humory" prócz persony Monokumy to: Chorobliwa uroczość, Ciężka depresja, Wyniosła wyższość i inne. Zmienia swoje "nastroje" regularnie, często naśladując zachowania innych uczniów, co tworzy niezwykle niepokojącą konwersacje z uczniami. Kiedy dołączała do Hope's Peak Academy jako jedna z uczennic, często mówiła w swoim narracyjnym stylu i pisała to w zeszycie.

Ponadto, Junko miała ogromną obsesję na punkcie rozpaczy, uznając rozpacz jako (prawdopodobnie jedyną) zabawną emocję, nieważne czy zadawała rozpacz innym, czy sama cierpiała z całego serca. Przez to była niezwykle niebezpieczna, gdyż chciała, żeby świat poczuł całkowitą rozpacz. Jednak to także ukazywało jej największą słabość, dając przeciwnikowi szansę, aby ją mógł pokonać i odczuć rozpacz, kiedy dozna porażki oraz radośnie witać swą rozpacz, gdy ona przegra. Jej obie strony ukazały, że tak naprawdę nie ma powodu, dla którego rozsiewa rozpacz, co robi ją jeszcze bardziej niebezpieczną i nierozsądną. Danganronpa/Zero przyznaje, iż nie była narodzona z pragnieniem rozpaczy, ale w młodym wieku to się zmieniło z nieznanych przyczyn.

W Danganronpa/Zero jest także pokazane, że posiadała nadzwyczajną zdolność analizy, która była jej prawdziwym talentem. W Danganronpa 3 przedstawiono, że podobnie jak w przypadku Izuru Kamukury jej talent jest powodem, przez który szybko się nudzi i poszukuje nieprzewidywalnej rozpaczy, aby uwolnić się od nudy.

Jako osoba stojąca za tym wszystkim oraz lider Superrozpaczy, Junko została ukazana jako inteligentna, przebiegła, nieco impulsywna i zaskakująco manipulacyjna, brutalna oraz okropna, nie posiadając przy tym wyrzutów sumienia. Manipulowała ludźmi, aby kochali ją i używała ich słabości, ich rozpaczy przeciwko nim. Rzeczy jak nadzieja, pokój i radość obrzydzały ją, ale czasami dawała innym nadzieję tylko po to, żeby obrócić ją w rozpacz. Często manipulowała ludzi, aby robili złe rzeczy zamiast niej i dzięki temu miała powód aby ich osądzić, mówiąc iż to nie jej wina. Mówiła także, że rozpacz istnieje w każdym oraz nadzieja zawsze przegra z rozpaczą.

Kiedy była bardzo obraźliwa i okropna, nawet wobec bliskich, uważa się, że czuła do nich miłość na swój szalony sposób. Ciekawe jest to, iż dwie osoby, które Junko kochała najbardziej (Mukuro i Yasuke) były zabite bezpośrednio przez nią: Mukuro przez Włócznie Gungnira i Yasuke przez dźgnięcie. Jest to prawdopodobnie spowodowane tym, że zabijając najbliższych, spowodowałoby to jej cudowną rozpacz, lepszą niż inne.

Jako bardzo utalentowana osoba, Junko potrafi kłamać oraz oszukiwać aby dopiąć swego, nawet jeśli jest to sprzeczne z jej przekonaniami. Należy zauważyć, że nawet jeśli uważa rozpacz za wielką niewiadomą, pod koniec wszystko poszło dokładnie tak jak zaplanowała.

Zdolności

Superfashionistka

Jest to jej podstawowy talent z którego jest znana. Jest bardzo popularna wśród ludzi oraz uczniów w Hope's Peak Academy. Często ukazuje się w różnych magazynach. Korzysta ze swojego talentu analizowania, aby przewidzieć najnowsze trendy.

Superlicealny Analityk

To prawdziwy talent Junko, pozwalający jej na analizowanie wszystkiego co ją otacza z niezwykłą, wręcz nadludzką szybkością i dokładnością.

Ten talent daje jej wspaniałe umiejętności tworzenia dokładnych planów w krótkim czasie. Jest także bardzo dobra w manipulowaniu innymi. Często potrafi przewidzieć co druga osoba ma zamiar zrobić, nim to się wydarzy - tej zdolności używa, aby pokonać silniejszych od niej. Właśnie przez tę umiejętność szybko się nudzi, ponieważ wie co się stanie. Umocniło to jej miłość do "niewiadomej" rozpaczy.

Superrozpacz

Junko potrafi praktycznie każdego zmanipulować, aby przeszedł na stronę rozpaczy, w tym i Izuru, człowieka znanego jako Supernadzieja.

Sprawiła, że uczniowie z kursu rezerwowego zabijali się nawzajem, a także wywołała masowe samobójstwa i ogólnoświatowy kataklizm "tak wielki, że aż trudno nazwać to katastrofą spowodowaną przez człowieka". Zrobiła to z pomocą swoich analitycznych zdolności pozwalających jej na użycie technik Ryoty Mitarai i stworzenia wideo piorącego mózg. Jedyną osobą, która się jej nie poddała, był Makoto Naegi.

Historia

Przed Tragedią

Wiekszość szczegółów ze wczesnego życia Junko jest nieznana. W dzieciństwie zarówno ona, jak i jej siostra bliźniaczka Mukuro żyły w ciężkich warunkach, a w pewnym momencie były skazane na bezdomność. Ubolewała nad tym, że w ogóle się urodziła, uznając swoje narodziny za karygodny błąd. Przez swoje analityczne zdolności, dzięki którym mogła przewidzieć, co się zdarzy, dość szybko znudziła się światem, dlatego we wczesnym wieku zaczęła interesować się rozpaczą, która była dla niej o wiele bardziej nieprzewidywalna i ekscytująca.

W dzieciństwie zaprzyjaźniła się również z Yasuke Matsudą, do którego w późniejszym czasie poczuła miłość. Oboje nie mieli żadnych innych przyjaciół. Jednym z najważniejszych wydarzeń w ich relacji było wybudowanie w parku piaskowej repliki kościoła Sagrada Familia. Junko bardzo się starała, a budowanie zajęło jej miesiąc. Użyła nawet dość wyszukanych technik jak na jej wiek. Im bliżej było do ukończenia piaskowego dzieła, tym więcej ludzi przychodziło, by zobaczyć jej pracę.

Pewnego dnia zamek z piasku został zniszczony, co Junko przyjęła bardzo źle i płakała przez cały dzień. Yasuke natomiast szukał sprawcy całego zdarzenia. Kiedy nie znalazł żadnych śladów wskazujących na sprawcę, chłopak się poddał i usiadł na ławce koło kupy piasku, która kiedyś była zamkiem. W tym momencie wskoczyła na niego roześmiana Junko, szepcząc mu do ucha, że to ona zepsuła swój własny twór. Miał to być ich sekret. Gdy Yasuke zapytał o powód, dziewczyna odpowiedziała, iż był to czysty przypadek. Prawdę mówiąc, zrobiła to z powodu faktu, że matka chłopaka była chora, przez co ten był bardziej wycofany oraz rzadziej wychodził z domu.

Po śmierci matki Yasuke, Junko stała się osobą, na której chłopak mógłby w pełni polegać. Junko obiecywała, że zawsze mu pomoże, co tylko pogłębiało uczucia Yasuke wobec niej. Mówiła, iż nigdy nie zapomni o nim, nawet jeśli zapomni o wszystkim innym. Enoshima była także pierwszą osobą, przed którą Yasuke się wypłakał, pod warunkiem, że ta nikomu nie rozpowie.

Junko miała okropną chęć, aby "pomalować świat rozpaczą", więc zaczęła planować Tragedię, najgorszy, zawierający najwięcej rozpaczy incydent w historii ludzkości. Nadała sobie i swojej siostrze miano Sióstr Rozpaczy AKA Superrozpaczy.

Jako nastolatka, Junko rozpoczęła karierę modelki i szybko wybiła się na szczyty list japońskich magazynów modowych, dzięki jej ekstrawaganckiemu gustowi oraz faktowi, że nie wyglądała sztucznie. Ta kariera spowodowała także mnóstwo niepotrzebnego rozgłosu; według niej jedynymi mężczyznami, którzy się nią interesowali, byli "dziwacy, których tak właściwie nie obchodzi."

Junko chodziła niegdyś do Licem Prefekturalnego Gunma Shibutani. Potem dostała się do Akademii Szczytu Nadziei jako Superfashionistka, razem z jej siostrą Mukuro, Supeżołnierzem. Obie miały uczęszczać do klasy 78. W przeciwieństwie do reszty uczniów, ten talent został "polecony", przez Komisję Wykonawczą, bez wiedzy Jina Kirigiri i Koichi Kizakury. Jej obowiązkiem było rozliczanie się przed szkołą, a Komisja zrzekła się pomocy w dalszym rozwoju.

Danganronpa 3: The End of Hope's Peak Academy - Side: Despair

Odcinek 5: Początek Końca

Junko po raz pierwszy pojawiła się wychodząc z taksówki na lotnisku, zostawiając portfel w samochodzie, który miał eksplodować jako „napiwek” dla kierowcy. Następnie weszła na lotnisko i czekała na swoją siostrę Mukuro, jednocześnie opowiadając swój plan widzowi i swojej siostrze.

Obaj są później widziani w limuzynie. Junko zapytała Mukuro, czy ma więcej piegów niż wtedy, gdy widzieli się ostatnio podczas podnoszenia szpikulca do lodu, próbując wielokrotnie ją nim dźgać, co Mukuro z łatwością zdołała zablokować.

Junko następnie wyjeła granat i po przeskoczeniu na drugą stronę limuzyny rzuciła go w Mukuro. Mukuro jednak po prostu podniosła granat kieliszkiem szampana i wyrzuciła go na zewnątrz limuzyny, granta wylądował pod innym samochodem po czym wysadził go w powietrze. Następnie Junko wróciła do Mukuro i powiedziała jej, że śmierdzi, obwiniając o to zapach swojego ciała, ponieważ upierała się, że się kąpała. Mukuro następnie zapytała Junko, dlaczego się z nią skontaktowała. Junko wyjaśniła, że ​​oboje zostali zbadani przez Akademię Szczytu Nadziei i że będą tam uczęszczać do szkoły.

Obie są później widziani na ceremonii szkolnej, tuż za Makoto, który miał wejść do szkoły, gdy Junko opowiadała historię. Mukuro zapytał Junko, czy opowiadanie jest jej obecną obsesją. Junko odpowiedziała, że ​​tak, ale już się tym znudziła, gdy narysowała obrazek Monokumy.

Odcinek 06: Rozpaczliwie fatalne spotkanie

Jakiś czas po ceremonii wejścia, Junko porwała jednego z powierników Akademii Szczytu Nadziei i torturowała go (prawdopodobnie do śmierci), wyciągając mu oko łyżką pokrytą curry.

Z pomocą siostry Junko udało się dotrzeć do pokoju, w którym przetrzymywany był Izuru Kamukura. Gdy Mukuro zabiła strażników, Junko, jedząc takoyaki, kazała jej posprzątać bałagan, który narobiła, gdy w końcu dotarli do pokoju. Kiedy Mukuro zauważyła, że drzwi mają skaner, Junko stwierdziła, że ​​"pożyczyła" to, czego potrzebowali, i podniosła gałkę oczną powiernika ze swojego takoyaki, dając siostrom dostęp do pokoju.

Junko podekscytowana obsypywała Izuru pochlebstwami, zanim zaczęła manipulować nim, grożąc, że zabije go nożem. Jednak Izuru z łatwością zablokował atak Junko i przycisnął ją do podłogi, podczas gdy on bez wysiłku wbił Mukuro w ścianę. Junko następnie podzieliła się z Izuru swoim zainteresowaniem rozpaczą, która według Izuru była nielogiczna, na co Junko odpowiedziała, że ​​logika jest dla niej nieistotna. Izuru następnie wydedukował, że ma super zdolności analityczne i zapytał Junko, dlaczego postawiłaby się w sytuacji, w której ewidentnie by przegrała.

Junko ujawniła, że ​​powodem, dla którego tak bardzo kocha rozpacz, była ta super analityczna zdolność – znudziła się światem i wierzyła, że ​​tylko rozpacz może ją ocalić od tej nudy. Rozpoznała także własne zdolności analityczne Izuru i przekonała go, by dołączył do niej. Gdy Junko zaczęła wyraźnie cieszyć się swoją sytuacją, uruchomiły się alarmy, a Izuru został poproszony o znokautowanie jej.

Junko odzyskała przytomność w szkolnym szpitalu, gdzie Mukuro powiedziała jej, że udało jej się znaleźć usprawiedliwienie dla swoich obrażeń, twierdząc, że potknęła się i spadła ze schodów. Mukuro następnie powiedział jej, że po tym, jak Izuru ją znokautował, poinformował ją, że będzie "czekał" na nich dwoje. Junko podekscytowana wyskoczyła z łóżka i postanowiła się z nim spotkać pomimo odniesionych obrażeń. Gdy siostry wychodziły ze szpitala, minęły Ryotę Mitarai. Junko natychmiast się nim zainteresowała, twierdząc, że ich spotkanie było kolejnym fatalnym spotkaniem.

Odcinek 07 - Największy, najbardziej okrutny incydent w historii Akademii Szczytu Nadziei

Poza szpitalem Szczytu Nadziei Junko zapytała Ryotę o jego talent, a on odpowiedział, że jest Superlicealnym Animatorem. Junko ochoczo poprosiła o obejrzenie jego anime, a Ryota zaprosił dwie siostry do swojego dormitorium, żeby je pokazały. Po obejrzeniu anime Ryoty, Junko i Mukuro byli tak poruszeni, że zostali zredukowani do łkania. Junko była zaintrygowana, gdy Ryota wyjaśnił techniki, których użył, porównując to z praniem mózgu. Uzasadnił rozbieżności moralne, mówiąc, że można go wykorzystać w korzystny sposób, ponieważ Junko zaczęła postrzegać to jako coś, co może wykorzystać na swoją korzyść.

Junko umieściła Ryotę w biurze zaginionego członka Komitetu Sterującego, podczas gdy Mukuro przyprowadziła Mikan, którą uprowadziła, do akademika Ryoty. Junko postanowiła, że ​​Mikan obejrzy anime. Następnie zostawiła Mikan dla Ryoty, podczas gdy ona i Mukuro poszły po Izuru. Junko chciała pokazać Izuru Zabójczą Grę Samorządu Uczniowskiego, którą zaplanowała, więc zaprosiła go do obejrzenia wywołującego rozpacz wydarzenia.

Siostry Rozpaczy zebrały Samorząd Uczniowski, zamierzając by zabijali się nawzajem. Rada odmówiła nawet po tym, jak Junko ujawniła taśmy, na których widnieją skandale ich rodziców. Zanim zaczęła się Zabójcza gra, Junko dała Mukuro nuty i kazała jej zaśpiewać, gdy miało miejsce przerażające wydarzenie.

Gdy chaos się rozwinął, Junko udała się do pokoju kontrolnego z Mukuro. Obserwując masakrę za pomocą kamer bezpieczeństwa, Junko opowiadała, jak wierzy, że rozpacz może uczynić życie bardziej interesującym. W końcu tylko Asukasei Hino przeżył masakrę, zanim został zabity w konfrontacji z Izuru. Przed śmiercią Izuru wydawał się zszokowany, gdy umierający członek rady oddał strzał, który zdołał przeciąć mu policzek. Prawdę mówiąc, Sōshun Murasame również przeżył grę w zabijanie, choć z poważnym urazem głowy.

Junko wysłała masowy e-mail do wszystkich uczniów Kursu Rezerwowego, ujawniając masakrę Samorządu Uczniowskiego i istnienie Izuru. Wykorzystała nagrania z monitoringu, by wrobić Izuru jako jedynego mordercę i ujawniła, że ​​Kurs Rezerwowy został wdrożony w celu zdobycia pieniędzy na eksperymenty na ludziach. To spowodowało zamieszki na Kursie Rezerwowym, co ostatecznie doprowadziło do Parady Kursu Rezerwowego.

Odcinek 08 - Najgorsze przypadkowe spotkanie

W tajnym pokoju, do którego uzyskała dostęp, zabijając powiernika, Junko rozwiązywała układankę i oglądała wspaniałe zdjęcia klasy 77-B wypełnione tak wielką nadzieją, podczas gdy poddana praniu mózgu Mikan powiedziała jej, że przedstawicielka klasy Chiaki Nanami i wychowawczyni Chisa Yukizome tak ciężko pracowały dla swojej klasy. Ta informacja rozwinęła zainteresowanie Junko, aby klasa 77-B zmieniła się z klasy pełnej nadziei w Superlicealną Rozpacz.

Junko poradziła Ryocie, aby wrócił do swojej klasy. Kiedy odpowiedział, pytając, dlaczego Junko marnuje swój czas na rozwiązywanie puzzli, Junko po prostu odwróciła już rozwiązaną zagadkę i odpowiedziała, że ​​​​kiedy porządek, który spędziła na budowaniu przez długi czas, zostanie ostatecznie pochłonięty przez chaos, spowoduje to wielką rozpacz.

Junko pojawiła się później w akademiku Ryoty, kopiąc Mikan, która próbowała uwieść Ryotę w rozpacz. Kiedy Ryota zapytał Junko, czy to ona doprowadziła Mikan do rozpaczy, odpowiedziała, wyciągając (pozornie znikąd) prezentację swojego projektu, podczas której wyjaśniła, jak planuje wykorzystać technikę prania mózgu Ryoty w anime, łącząc ją z nagraniem na taśmę Tragedia Akademii Szczytu Nadziei, w wyniku której powstał pranie mózgu wideo nazwane Wideo Rozpaczy, które wprawiło świat w rozpacz. Junko szantażowała Ryotę, wybierając jego kolegów z klasy na uczestników następnej Gry Wzajemnego Zabijania, jeśli nie chciał z nią współpracować.

Z powodu zniknięcia Mikan jej koledzy z klasy poszli jej szukać. Podczas poszukiwań Nagito Komaeda wraz z Chiaki odkryli tajną kryjówkę Junko, twierdząc, że znalazł ją dzięki swojemu szczęściu. Junko była pod wrażeniem Nagito po tym, jak powstrzymał Mukuro przed interweniowaniem z nim i zapytał, w jaki sposób może śledzić tak wiele informacji dotyczących jej ruchu. Gdy Nagito gadał o nadziei, Junko pokazała swoje obrzydzenie, nazywając jego miłość do nadziei szaloną do stopnia rozpaczy. Kiedy Nagito wycelowała broń w Junko, nie poruszyła się, ponieważ już przewidziała, że ​​Izuru przyjdzie ją uratować, blokując pistolet Nagito i strzelając do niego. Pochwaliła za to Izuru, po raz kolejny bez reakcji.

Odcinek 09 - Chisa Yukizome się nie uśmiecha

Junko przerwała rozmowę między Izuru i Chiaki, która desperacko pytała o jego poprzednią tożsamość jako Hajime Hinata. Przedstawiła się Chiaki jako mózg całej Tragedii Akademii Szczytu Nadziei. Ponieważ była już zainteresowana Chiaki przed ich pierwszym spotkaniem, Junko zaplanowała, że ​​obejrzy Wideo Rozpaczy. Jednak Chisa przybyła i stworzyła dywersję, rzucając gaśnicę, pozwalając Chiaki i upadłemu Nagito (którego nosiła) uciec z uścisku Junko.

Po tym, jak dwoje uczniów wyszło, Junko powiedziała Chisie, że pozwoliła Chiaki i Nagito uciec, ponieważ wymyśliła lepszy plan. Po tym, jak przedstawiła siebie i Izuru Chisie, wyjaśniła, że ​​uczniowie klasy 77-B będą tego dnia wypełnieni rozpaczą dzięki praniu mózgu przy użyciu Filmu Rozpaczy. Aby pokazać wyniki prania mózgu, Junko wezwała już wypranego mózgu studenta Kursu Rezerwowego i kazała mu popełnić samobójstwo. Gdy powoli zabijał się, podcinając sobie kark, Junko z podekscytowaniem powiedziała Chisie, że ona też popadnie w rozpacz, tak jak on. Junko i Mukuro przywiązali Chisę do krzesła i zmusili ją do obejrzenia filmu z praniem mózgu. Kiedy Chisa okazała odporność na jego efekty, Junko, mając sprawy do załatwienia gdzie indziej, nakazała Mukuro lobotomię ją.

Junko zebrała się na moście z tłumem uczniów Kursu Rezerwowego, którzy towarzyszyli jej w pożegnaniu z Ryotą, który uciekł z jej kryjówki. Podziękowała mu za udział w ukończeniu Wideo Rozpaczy, ponieważ z powodu jego "ciężkiej pracy" zamierzała zrobić pranie mózgu kolegom z klasy Ryoty i pogrążyć świat w rozpaczy. Junko udała, że ​​uspokaja spanikowanego Ryotę, zapewniając go, że stworzenie Wideo Rozpaczy nie było wcale jego winą i kazała mu uciekać, wiedząc, że ucieczka od problemu będzie rozpaczą Ryoty.

Odcinek 10 - W imię Nadziei, uśmiechnij się do Rozpaczy

Kiedy Juzo Sakakura skonfrontował się z Junko, atak uczniów Kursu Rezerwowego przytłoczył go, powodując, że leżał u stóp Junko z niedowierzaniem. Wyraziła rozczarowanie, że nie była w stanie go pokonać, wykorzystując zamiast tego jego rzekomą słabość. Następnie ujawniła tę słabość, pokazując Juzo na swoim telefonie zdjęcie, na którym z miłością wpatruje się w zdjęcie Kyosuke Munakaty. Zagroziła, że ​​pokaże to Kyosuke i ujawni uczucia Juzo do niego. Juzo błagał ją, aby tego nie robiła, a Junko zgodziła się pod warunkiem, że poświadczy jej niewinność i zniszczy podejrzenia ze strony przełożonych o jej związek z ostatnim łańcuchem wydarzeń. Kiedy zgodził się na to bez przekonania, agresywnie przycisnęła mu sztylet do głowy i zażądała, żeby ją błagał, skutecznie trzymając Juzo pod jej całkowitą kontrolą. Zgodził się wypełnić swój koniec umowy, a ona zwolniła swój uścisk. Następnie opuściła teren szkoły, uczniowie Kursu Rezerwowego podążali za nią, osłaniając się przed deszczem parasolem. Stwierdziła, że ​​Juzo był tylko „przystawką” w jej planie i że nie ma dla niego żadnego pożytku.

Kiedy Chiaki została zepchnięta windą przez Chisę, znalazła się w podziemnym korytarzu, a Junko zwracała się do niej z monitora. Wyjaśniła, że ​​zrobiła pranie mózgu Chisie, zmuszając ją do obejrzenia filmu o rozpaczy, co było możliwe dzięki technikom animacji Ryoty. Junko kontynuowała, mówiąc, że obserwowała Chiaki i wiedziała, że ​​jest ostatnim elementem jej planu, by cała klasa pogrążyła się w rozpaczy.

Junko ogłosiła klasie 77-B przez kilka monitorów, że „kara” Chiaki teraz oficjalnie rozpocznie się po uwięzieniu ich w pomieszczeniu, które będzie przypominać te używane podczas prób klasowych . Otworzyły się drzwi i Chiaki została wepchnięta w wstrząsającą rękawicę pełną niebezpiecznych pułapek. Junko monitorowała jej postępy, traktując karę Chiaki jako wirtualną grę i komentowała jej ruchy. Pomimo wielu obrażeń, nie poddała się, co skłoniło Junko do nagrodzenia jej dziesięciosekundową przewagą przed kolejną falą tortur. Junko zaczęła odliczać, gdy Chiaki desperacko próbowała utykać w bezpieczne miejsce, tylko po to, by włocznia wbiła jej się w prawo kolano prawe kolano, gdy Junko osiągnęła sześciosekundowy znak – okrutne oszustwo, które Junko kpiąco przypisała „rozpaczliwie złej pamięci”.

Chiaki wyzywająco powiedziała Junko, że nie pozwoli jej wygrać z nią i jej przyjaciółmi, gdy w końcu dotarła do drzwi oznaczonych „GOAL” – po drugiej stronie zobaczyła coś, co wyglądało na Chisę i jej kolegów z klasy. Chiaki ochoczo ruszyła w ich kierunku, ale została przebita włócznią, gdy iluzja pękła. Upadając do tyłu, została złapana w łoże z włóczni, które wystrzeliły z ziemi, przebijając całe jej ciało, zanim upadła bez życia. Śmierć Chiaki sprawiła, że ​​klasa 77-B popadła w rozpacz i plan Junko dobiegł końca.

Odcinek 11 - Żegnaj Akademio Szczytu Nadziei

Mukuro, Junko i Izuru stali na szczycie wysokiego budynku w pobliżu szkoły, z wyraźnym widokiem na pokój klasy 77-B. Junko obserwowała klasę przez lornetkę, zanim ogłosiła, że ​​zarażą świat rozpaczą. Mukuro zapytała ją, co ma na myśli przez "zainfekować", ale została natychmiast uciszona, gdy Junko zbeształa ją za nieznajomość jej planu. Junko natychmiast ją spoliczkowała, powodując upadek Mukuro na ziemię. Szturchając Mukuro szpilką, Junko wyjaśniła, że ​​„złowieszcza” i „zabawna” atmosfera spowodowała, że ​​pełen nadziei świat popadł w rozpacz.

Gdy Uczniowie Rezerwy zakończyli marsz na Szczyt Nadziei, pozostawiając go w ruinie, Junko podziękowała im przez telefon komórkowy, zachęcając ich do spełnienia jej życzeń i popełnienia samobójstwa. Mukuro zapytała, dlaczego nie trzymała ich w pobliżu, aby pomóc, ale została odtrącona przez Junko, która wyjaśniła, że ​​chociaż myślą tak jak ona, nie byli w pobliżu tego samego poziomu umiejętności i dlatego byli dla niej bezużyteczni. Mukuro zgodziła się, wpatrując się w nią z podziwem, jej lojalność nie przygasła nawet wtedy, gdy Junko wskazała, że ​​Mukuro może nie być przed nią bezpieczna, jeśli straci czujność.

Później Junko i Mukuro były w klasie 78, pomagając im przekształcić akademię w bunkier, aby chronić ocalałych uczniów przed chaosem na zewnątrz. Kiedy uczniowie pracowali, Junko rzuciła kluczem francuskim w Makoto Naegiego, ale ten przeleciał mu nad głową, gdy wygodnie się potknął. Junko wyjaśniła Mukuro, że Makoto był jedyną osobą, której nie mogła przewidzieć; niemniej jednak odrzuciła sugestię siostry, że go zabiją, wierząc, że byłoby bardziej rozpaczliwe, gdyby ktoś taki jak Makoto był w stanie ją w końcu pokonać.

Danganronpa Zero

Po Tragedii Akademii Szczytu Nadziei , Junko szerzyła plotki o tym, twierdząc, że sprawcą był Izuru Kamukura. Yasuke został poproszony przez szkołę o przesłuchanie jej, ale w rzeczywistości był sojusznikiem Junko. W ramach przygotowań do Wzajemnego Zabijania 78. Klasy, Junko z niechętną pomocą Yasuke testowała procedury wymazywania pamięci. Udało jej się wymazać własne wspomnienia za pomocą technologii wymazywania pamięci Yasuke, przybrała fałszywą tożsamość Ryoko Otonashi i ukryła się przed podejrzeniami.

Ponieważ nie pamiętała już, kim była, miała tylko fałszywe informacje w zeszycie i ciągłe oszustwo zarówno Yasuke, jak i Mukuro (która udawała Junko), aby odejść. Mniej więcej w tym samym czasie Mukuro zabijała jeden po drugim członków rady szkolnej.

W końcu udało jej się odzyskać wszystkie utracone wspomnienia i w przypływie rozpaczy zabiła Yasuke. Później Junko wróciła do swojego szkolnego życia i kontynuowała przygotowania do Wzajemnego Zabijania 78 Klasy wraz z Mukuro.

Podczas Tragedii

Na testament Junko wszyscy Uczniowie Rezerwy popełnili masowe samobójstwo, pogłębiając przesłanie rozpaczy. Zamieszki rozprzestrzeniły się poza szkołę, zarówno w Internecie, jak i poza nią, i powoli stawały się coraz bardziej brutalne i destrukcyjne, ponieważ coraz więcej osób popadało w rozpacz. Rozpoczęły się wojny i wkrótce cały świat popadł w rozpacz. Cały incydent był znany jako Tragedia.

Członkowie Superlicealnej Rozpaczy czcili Junko i rozprzestrzeniali się po całym świecie, aby powodować straszne rzeczy w imię rozpaczy. Zabili nawet swoich przyjaciół i rodziny. Wojownicy Nadziei zaczęli zabijać dorosłych, nawet ich rodziców, aby stworzyć raj dla dzieci.

Koledzy Junko z klasy, 78. klasa, zapieczętowali Akademię Szczytu Nadziei i żyli w niej spokojnie przez rok, nie wiedząc, że członkowie Superlicealnej Rozpaczy byli już pośród nich. Junko jakoś ich obezwładniła, dokonała egzekucji dyrektora Jina Kirigiri i wymazała wspomnienia swoich kolegów z klasy.

Danganronpa: Trigger Happy Havoc

Junko rozpoczyna grę wzajemnego zabijania klasy 78. i rozmawia z kolegami z klasy przez mniejszą wersję Monokumy, ukrywając swoją prawdziwą tożsamość.

Pracowała za kulisami i kontrolowała Monokumę, aby wywoływać niepokój i paranoję wśród uczniów i zmuszać ich do zabijania się nawzajem. Zaczęła również nadawać wszystko jako program telewizyjny, aby publiczność cieszyła się i popadała w rozpacz.

Rozdział 1 - By przetrwać

Mukuro pozowała wśród uczniów jako sama Junko, a pierwotnym planem było uwięzienie jej w lochu, aby „dać przykład” dla uczniów, aby nie buntowali się bezpośrednio przeciwko Monokumie. Jednak pod wpływem kaprysu Junko postanowiła zabić swoją siostrę na serio i została brutalnie przebita przez Monokumę licznymi włóczniami, nazwanymi "Włóczniami Gungnira". Powodem, dla którego Junko zabiła Mukuro, było doprowadzenie jej i jej siostry do rozpaczy, ponieważ poza wszelkimi pozorami naprawdę kochała Mukuro. Mimo to ocaleni z Zabójczego Szkolnego Życia uznali to za zwykłe morderstwo.

Wszyscy uczniowie wierzyli wtedy, że Junko zmarła, nie wiedząc, że Junko, którą znali, była oszustem, ponieważ w tym czasie uczniowie nie byli wiedzieli, że faktycznie było szesnastu uczniów.

Rzodział 3 - Legenda Nowej Generacji!

Po rozprawie klasowej, Kyoko powiedziała Makoto, że znalazła ukryty pokój zawierający tajne dokumenty dotyczące Akademii Szczytu Nadziei, do którego można dostać się przez szafę z zapasami męskiej toalety na drugim piętrze. Po tym, jak Makoto wszedł do tego pokoju, zamaskowana Junko znokautowała go od tyłu. Kiedy się obudził, wszystkie pliki zniknęły.

Rzodział 5 - Odległość 100 Mili; Ból Śmieciowego Jedzenia

W trakcie wydarzeń Junko była w stanie zapewnić śmierć kilku uczniów, zanim zdała sobie sprawę, że Kyoko Kirigiri w jakiś sposób zdołała włamać się do biura dyrektora i ukraść klucz główny oraz część profilowanych informacji Mukuro. Następnie postanowiła złamać własne zasady i zainscenizować morderstwo, używając ciała Mukuro.

Junko prawie odniosła sukces w jej próbie zabicia Makoto i wrobienia Kyoko, ale ostatecznie była bezowocna, gdy Kyoko uratowała Makoto w chwili, gdy miała go dźgnąć, a następnie Makoto nie wykrzyczał kłamstwa Kyoko podczas próby klasowej, gdy Kyoko oznajmiła, że ​​nie miała dostępu do jej własnego pokoju.

Ponieważ kłamstwo Kyoko nie zostało wypowiedziane, sfrustrowana Junko nie miała innego wyjścia, jak tylko oskarżyć Makoto, który pozostawał pod nieprzekonującym podejrzeniem przez cały proces. Plany Junko dotyczące egzekucji Makoto zostały udaremnione przez Alter Ego, który powstrzymał egzekucję na czas, aby Makoto mógł uniknąć śmierci. Wciąż drwiła ze studentów, pomimo niepowodzenia, i ogłosiła, że ​​nawet jeśli Makoto przeżyje egzekucję, w końcu zgnije na szkolnym śmietniku, czyniąc jego karę gorszą niż zwykle, pomimo jej preferencji dotyczących egzekucji.

Rozdział 6 - Ostateczny ból, Ostateczne cierpienie, Ostateczna rozpacz, Ostateczna egzekucja, Ostateczna śmierć

Junko nie liczyła na to, że Kyoko wskoczy do zsypu na śmieci, żeby go uratować i została właściwie udaremniona, gdy zarówno Kyoko, jak i Makoto pojawili się w sali gimnastycznej, aby postawić propozycję. Była zmuszona zaakceptować konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy, ale wtedy Junko — wtedy jeszcze w postaci Monokumy — postanowiła stopniowo ujawniać uczniom całą prawdę, przekonana, że ​​nawet gdyby została zdemaskowana, nie byliby w stanie poradzić sobie z szokiem wywołanym przez świat zewnętrzny, do którego pragnęli wrócić, do którego już się „zakończył” z powodu Tragedii.

Podczas ostatniej próby klasowej, Makoto i Kyoko wywnioskowali, że Junko była tą, która pociągała za sznurki przez cały czas i okazało się, że jest mózgiem wszystkiego w Akademii. Następnie potwierdziła podejrzenie – które wyłoniło się z intensywnych debat na temat Procesów Klasowych – że wymazała wszystkim wspomnienia z ostatnich dwóch lat, aby mogła zrealizować swój plan, aby świat cierpiał w rozpaczy.

Junko następnie przeprowadziła głosowanie, aby uczniowie głosowali na abstrakcyjne idee „nadziei” kontra „rozpaczy”, gdzie wszyscy oprócz Makoto przeżyliby swoje życie w granicach Akademii, gdyby którykolwiek z uczniów wybrał „Rozpacz” i Sam Makoto poniesie ogromną karę - co oznacza, że ​​zostałby poddany Ostatecznej Karze, gdyby ktokolwiek głosował za rozpaczą.

Jednak Makoto zapewnił ocalałych uczniów o przyszłej przyszłości pomimo trudności, dzięki czemu był w stanie przekonać wszystkich uczniów do głosowania na „Nadzieję”, skazując Junko na ostateczną porażkę w kulminacyjnym momencie bitwy „Nadzieja” z „Nadzieją”. Rozpacz".

Chociaż krótko po rozstrzygnięciu głosowania, Junko wydawała się wściekła z powodu wyników, zamiast tego poczuła się perwersyjnie zachwycona, gdy choć raz zasmakowała własnej rozpaczy. Z rozkoszą zaakceptowała jej egzekucję i śmierć, ale nie wcześniej niż dała pozostałym uczniom środki na ucieczkę z Akademii. Zauważono również, że czuła się najmniejsze ugryzienie, ponieważ chciała szerzyć rozpacz, którą odczuwała na cały świat.

Danganronpa Another Episode: Ultra Despair Girls

Alter Ego Junko manipuluje zarówno Wojownikami Nadziei, jak i dorosłymi z Miasta Towa w formie Shirokuma i Kurokumy. W końcu oba roboty zostają zniszczone przez Izuru, aby uratować ich dyski twarde dla ich sztucznej inteligencji.

Po tym, jak nie udało jej się uczynić młodszej siostry Makoto, Komaru Naegi, następczynią Junko Enoshimy, Monaca sama postanawia zostać następczynią Junko.

Danganronpa Gaiden: Killer Killer

Rozdział 10 - Killer Killer Killer

Junko pojawia się u boku Mukuro po wydarzeniach z masakry w Giboura, gratulując jej dobrze wykonanej pracy. Obawiała się, że zdolności zabijania jej siostry mogły zardzewieć, odkąd właśnie wróciła do Japonii, ale wydawało się, że tak nie było. Następnie mówi, że ma dla niej pracę, która będzie o wiele bardziej zabawna

Danganronpa 3: The End of Hope's Peak Academy/Side: Future

Junko pojawia się w krótkiej scenie w czołówce Future Arc . Kiedy na ekranie pojawia się nóż użyty w zabójstwach w Okresie snu, oczy Junko odbijają się w ostrzu.

Odcinek 08

Junko pojawiła się w retrospekcji, kiedy Juzo Sakakura rozmyślał, że nie zawiedzie Kyosuke Munakata ponownie, odnosząc się do tego, jak szantażowała go do kłamstwa na temat jej roli w upadku Akademii Szczytu Nadziei.

Odcinek 12 - Zawsze jest ciemno

Junko pojawiła się w zaświatach, rozmawiając z Chisą podczas oglądania wydarzeń z Ostatecznej Zabójczej Gry . Przypomniała wydarzenia, które doprowadziły do ​​ostatecznej Zabójczej Gry, śmiejąc się z tego, jak Chisa skutecznie zniszczyła Fundację Przyszłości, zwracając Kazuo i Kyosuke przeciwko sobie. Chisa kontynuowała swoją narrację, obalając twierdzenie Junko, że świat jest skończony, stwierdzając, że ta historia zakończy się nadzieją; chociaż przez chwilę była wyraźnie zirytowana, Junko upierała się, że to już nie ma znaczenia, ponieważ oboje już nie żyją.

Relacje

Mukuro Ikusaba

Mukuro jest starszą siostrą bliźniaczką Junko. Podczas gdy Mukuro bardzo troszczyła się o swoją młodszą siostrę, Junko wydawała się nie kochać swojej siostry, widząc w niej narzędzie do wykonywania jej rozkazów, a jednocześnie zachowywała się wobec Mukuro w uwłaczający sposób. Ilekroć Mukuro mówiła czule o Junko, krzyczała na nią i mówiła jej, że jest obrzydliwa. Często nazywała ją głupim mięśniem, który nadaje się tylko do zabijania i kpiła z Mukuro, ilekroć okazywała zainteresowanie czymkolwiek innym (zwłaszcza jeśli było to coś dobrego i miłego, jak chęć posiadania przyjaciół). Co więcej, często obrażała wygląd i inteligencję Mukuro, uważając się za lepszą pod każdym względem.

Junko najwyraźniej nie okazywała troski o Mukuro i była gotowa ją zabić (podczas gdy Mukuro była przebrana za nią), aby dać przykład pozostałym uczniom, a także dlatego, że była "słabą aktorką". Okazało się, że przed przystąpieniem do Akademii Szczytu Nadziei Junko próbowała zabić Mukuro. Jednym z przykładów jest sytuacja, gdy Junko próbowała zamordować swoją siostrę szpikulcem do lodu i granatem w limuzynie. Mukuro jednak nie pozwoliła jej na to, zablokowała ataki Junko i wyrzuciła granat przez okno. W Danganronpa V3: Killing Harmony w trybie bonusowym Ultimate Talent Development Plan, Junko rzuca nożami w Mukuro, gdy się spotykają, wskazując, że jest to jakiś pokręcony nawyk między nimi, który robią, gdy się widzą po pewnym czasie. Junko jest również widziana jako fizycznie znęcająca się nad Mukuro przy kilku okazjach, często uderzając ją i kopiąc, chociaż Mukuro czasami wydaje się cieszyć. W Danganronpa Zero i Danganronpa 3 wskazano, że Mukuro może mieć kazirodcze uczucia wobec swojej siostry, ale Junko nie wydaje się być tego świadoma lub po prostu jej to nie obchodzi.

Jednak, paradoksalnie, wskazano również, że Junko naprawdę kochała swoją siostrę i że całe jej okropne traktowanie miało wywołać u niej rozpacz, co Junko uważała za akt miłości. Zdrada i zamordowanie jej miało doprowadzić ich oboje do rozpaczy (dla Junko, rozpaczy po zabiciu jej siostry, i dla Mukuro, rozpaczy bycia zdradzonym i zabitym przez jej siostrę). Jednak Junko nigdy nie wiedziała ani nie próbowała zrozumieć, że definicja rozpaczy Mukuro zawsze różniła się od jej.

Makoto Naegi

Od momentu, gdy po raz pierwszy zobaczyła Makoto, wiedziała, że ​​spowoduje dla niej problemy, ponieważ on i jego szczęście są nieprzewidywalne iz tego samego motywu, Junko zostawia Makoto przy życiu, ponieważ jest jedynym, który może się jej przeciwstawić. Ze wszystkich uczniów w klasie 78. uważa go za najbardziej irytującą i dziwną osobę w swojej klasie. Podczas Zabijania Szkolnego Życia, Makoto udaremnia próbę egzekucji Kyoko przez Junko, po czym Junko próbowała przekonać innych ocalałych do egzekucji Makoto, ale zamiast tego głosowali za jej egzekucją. Makoto stwierdza, że ​​nie musi umrzeć, ale Junko wykonuje swoją egzekucję nawet po jego prośbie.

Kyoko Kirigiri

Ze względu na to, jak blisko była odkrycia prawdy o zabijaniu i kradzieży klucza do szkieletu, Junko rozpoznała Kyoko jako zagrożenie i próbowała wrobić ją w morderstwo Mukuro, która wtedy już nie żyła, ale ten plan został zrujnowany przez Makoto.

Ryota Mitarai

Uczeń klasy średniej i członek klasy 77-B Akademii Szczytu Nadziei. Jej talent pozwolił jej zobaczyć pewne "coś" w Ryocie podczas ich pierwszego spotkania i natychmiast spróbowała odkryć jego talent. Ryota początkowo był zakłopotany. Był również rozgniewany brakiem zainteresowania Junko anime, ale szybko rozgrzał się do niej, gdy zaczęła wykazywać zainteresowanie jego animacją. Chociaż często był oszołomiony brutalnymi działaniami Junko, był jej wdzięczny za to, że dała mu zupełnie nowe środowisko do pracy nad swoim anime.

Jednak Ryota zaczyna być podejrzliwa wobec Junko, gdy mówi o rozpaczy, a Mikan przestaje zachowywać się normalnie. Po tym, jak Ryota znajduje nagranie wideo z gry polegającej na wzajemnym zabijaniu się samorządu uczniowskiego, Junko próbowała wprawić go w rozpacz, wywołując u niego uraz. Ryota bał się jej od tego czasu i po ucieczce Junko go nie zabija, ponieważ myślała, że ​​ucieczka z sytuacji była rozpaczą Ryoty.

Mikan Tsumiki

Mikan była pierwszą osobą w klasie 77-B Junko poddaną praniu mózgu. Junko tak naprawdę nie troszczyła się o nią, chcąc tylko wpędzić ją w rozpacz (lub przetestować swój pranie mózgu wideo na Mikan); jednak efekty jej prania mózgu sprawiły, że Mikan ją czcił, robiąc wszystko, o co poprosiła Junko. Podobnie jak jej siostra, Junko fizycznie i werbalnie znęcała się nad Mikan, kopiąc ją i nazywając obrzydliwą. Wydaje się również traktować ją jak służącą, ponieważ Mikan masuje jej nogi. Mikan odnosi się do Junko jako jedynej osoby, która naprawdę ją kochała i zwracała na nią uwagę, ale Junko nigdy nie postrzegała Mikan jako czegoś więcej niż narzędzia i nigdy nie czuła do niej żadnej miłości.

Nagito Komaeda

Jako jeden z uczenniów, którym zrobiła pranie mózgu, Junko myśli tylko o Nagito jako o narzędziu, podobnie jak o innych członków Superlicealnej Rozpaczy i wcale się nim nie przejmuje. Nagito prowadzi z nią rodzaj jednostronnej rywalizacji, uważając ją za swojego zaprzysięgłego wroga.

Później ujawniono, że Nagito próbował zabić Junko podczas ich pierwszego spotkania, kiedy Nagito przypadkowo znalazł Junko w podziemnym tunelu. Junko zachowała spokój podczas tych wydarzeń i była rozbawiona tym, jak bardzo Nagito wierzył w nadzieję. Nagito ostatecznie nie zdołał jej zabić, dzięki Izuru, ale Junko później zrobiła pranie mózgu Nagito i reszcie jego klasy.

Chiaki Nanami

Junko była właściwie tą, która zabiła ukochaną przedstawicielke klasy 77-B. Po spotkaniu z Chiaki w podziemnym pokoju, Junko zainteresowała się nią, twierdząc, że chciała się z nią zaprzyjaźnić, chociaż to oczywiście kłamstwo. Junko chciała, aby Chiaki obejrzała wideo z praniem mózgu, ale po schwytaniu i praniu mózgu Chisy, Junko zmieniła zdanie. Zdając sobie sprawę, jak ważna była Chiaki dla jej klasy, Junko wykonuje na niej egzekucję, by wprawić klasę 77-B w rozpacz. Junko była rozbawiona tym, jak wiele nadziei miała Chiaki i szydziła z niej podczas egzekucji Chiaki .

Chisa Yukizome

Junko miała dość skomplikowaną relację z wychowawcą klasy 77-B. Kiedy Chisa dowiedziała się, że Junko była odpowiedzialna za niedawne wydarzenia na Szczycie Nadziei, próbowała chronić swoich uczniów przed nią, co ostatecznie nie powiodło się, gdy Junko ujarzmiła ją i zrobiła jej pranie mózgu z pomocą Mukuro. Nawet po praniu mózgu Chisa nie żywiła tych samych uczuć, które większość Superlicealnej Rozpaczy żywiła do Junko. Nie kochała jej ani nie podziwiała i zamiast sprowadzać rozpacz na świat, przyniosła ją tylko do Kyosuke i Fundacji Przyszłości. Uczucia Junko wobec Chisy są nieznane, ale wydaje się, że postrzega Chisę jako coś więcej niż narzędzie do wykonywania swoich poleceń; Junko osobiście rozmawia z Chisą w zaświatach, śmiejąc się z tego, ile Chisa osiągnęła jako Superllicealna Rozpacz.

Kyosuke Munakata

Kyosuke zawsze nienawidził Junko, odkąd dowiedział się o jej roli w Tragedii i obiecał ją zabić. Jednak Junko nie postrzegała go jako dużej przeszkody ani nie uznawała jego siły, co Kyosuke myślał o niej. Junko zdołała jednak zwrócić przeciwko niemu najbliższych przyjaciół Kyosuke; Chisa i Juzo. Robiąc pranie mózgu Chisie i szantażując Juzo, bez wysiłku przekonała ich, by poręczyli za nią i ukryli jej poczucie winy. Później Junko śmieje się z tego, jak Chisa zwróciła się przeciwko Kyosuke w zaświatach, pokazując, że była rozbawiona tym, jak się sprawy potoczyły.

Juzo Sakakura

Juzo żywi głęboką urazę do Junko za to, że zdradził Kyosuke i rozpoczął tragedię. Kiedy Juzo skonfrontował się z Junko w imieniu Kyosuke, Junko zdołała pokonać go w fizycznej walce (z kilkoma wypranymi mózgami uczniami Kursu Rezerwowego). Kontynuowała, szantażując go, grożąc, że pokaże Kyosuke zdjęcia Juzo pokazujące miłość do niego na osobności. Junko uznała całą sytuację za zabawną i nazwała Juzo słabym, mówiąc, że nie ma już czasu do stracenia na kogoś takiego jak on.

Izuru Kamukura

Junko początkowo wydawała się mieć ukrytą obsesję na punkcie Izuru, co było możliwe, ponieważ jest on Superlicealną Nadzieją i próbowała go zabić z powodu jego tytułu.

Po uświadomieniu sobie, że zarówno ona, jak i Mukuro nie mogą go pokonać, zamiast tego próbowała przekształcić Izuru w członka Superlicealnej Rozpaczy. Zabiera ze sobą Izuru, kiedy uruchamia pierwszą grę w zabijanie Szczytu Nadziei i wrabia Izuru, aby pokazać mu, czym była rozpacz i ostatecznie przekonała go, że świat nadziei jest nudny. Izuru kiedyś ochronił Junko przed Nagito po tym, jak próbował zabić ją pistoletem, pokazując, że był po stronie Junko.

W tabeli relacji Danganronpa 3 Junko stwierdza, że ​​Izuru jest fatalnym spotkaniem. Wierzyła, że ​​ona i on są sobie przeznaczeni i idealnie pasują do wspólnego szerzenia rozpaczy, od czasu do czasu zachowując się jak nadmiernie entuzjastyczna fanka i flirtując z nim w żartobliwy sposób, chociaż zupełnie nie reaguje i nie jest tym zainteresowany. Co niezwykłe, wydawała się również traktować Izuru jako sojusznika, a nie swojego służącego, i była zirytowana, gdy Izuru odszedł bez odpowiedniego pożegnania. Wydaje się, że ma do niego autentyczny pociąg, ponieważ jest widziana, jak się rumieni i patrzy na niego z uwielbieniem po tym, jak zastrzelił Nagito i w ten sposób uratował jej życie.

W końcu żadne z nich nie troszczyło się o siebie nawzajem i tylko się nawzajem wykorzystywało – Izuru był z nią po prostu związany, aby zobaczyć, jak nieprzewidywalna jest rozpacz, podczas gdy Junko widziała w nim narzędzie w swojej dłoni, stwierdzając, że zawsze będzie znaleźć dla niego zastosowanie.

W Rozdziale 0 Danganronpy 2 Izuru przyznaje, że Junko używała go w przeszłości i wydaje się pragnąć zemsty, ponieważ chce wykorzystać ją tak, jak ona wykorzystała jego. Wykazano, że ma do niej niezwykłą nienawiść, teraz uważając ją za wroga, prawdopodobnie z powodu podświadomego gniewu na jej działania. Danganronpa 3 ujawnia, że ​​Izuru tak naprawdę manipulował wydarzeniami po Tragedii, aby wzmocnić obie strony konfliktu, tworząc scenariusz, w którym rozpacz Junko może zderzyć się z nadzieją Fundacji Przyszłości, aby ustalić, która naprawdę była silniejsza.

Monaca Towa

Monaca widzi Junko jako swojego zbawiciela i idola po tym, jak powstrzymała Wojowników Nadziei, zanim popełnili razem samobójstwo. Junko planowała użyć Wojowników Nadziei jako jednego ze swoich pionków, by szerzyć rozpacz na świecie.

Junko wydaje się być jedyną osobą, o którą Monaca naprawdę troszczyła się. Była jedynym Wojownikiem Nadziei, który wiedział, że Junko tylko ich używa, ale nie obchodziło jej to, ponieważ była tak wdzięczna Junko za „oświecenie jej nudnego świata”.

Monaca ma również wiele zdjęć Junko w swoim sekretnym pokoju. Jedno główne zdjęcie przedstawia ją z młodszą Junko trzymającą się wózka inwalidzkiego. Pomimo ich bliskości, nawet Junko nie wydawała się wiedzieć, że tylko udawała swoją niepełnosprawność.

Nie chcąc, by spuścizna Junko się skończyła, głównym celem Monaki było stworzenie Junko Enoshimy drugiej generacji. Sama planowała zostać jej następczynią w oparciu o rady Sługi, ale ostatecznie zrezygnowała z tego celu, gdy zdała sobie sprawę, że nie chce stać się taka jak on, całkowicie opętana nadzieją i rozpaczą.

Cytaty

  • " 'Nadzieja', którą wszyscy pragnęli jest jedynie przewidywalną harmonią. Zaś rozpacz była jedyną rzeczą, która się różniła." (do Izuru Kamukury)
  • "Mrożąca krew w żyłach ekscytacja niepoukładaną rozpaczą posiada smak, którego nigdy wcześniej nie czułeś!" (do Izuru)
  • "Jak zwykły nabój rozpoczynający wojnę światową, rozpacz ma siłę, która może wrzucić świat w wir chaosu!" (do Izuru)
  • "Hej...czy ten świat przewidywalnej harmonii cię nie nudzi?" (do Izuru)
  • "Ty, który posiadasz wszystko i się tym znudziłeś, Izuru Kamukuro...Jedynie rozpacz może cię ocalić! Tylko ja mogę!"
  • "Mimo wszystko, jeżeli cała rozpacz na świecie zniknie... To będzie kolejny powód do rozpaczy!"
  • "(Miałam) powody głębsze i mroczniejsze niż ocean! - ...Ha! Ta, jasne!" (Opowiadając, dlaczego zabiła Mukuro Ikusabę)
  • "Całe wspomnienie moich narodzin jest pełne rozpaczy!"
  • "Łzy, które wypłakiwałam jako noworodek były łzami rozpaczy!"
  • "Bezużyteczne, bezużyteczne, bezużyteczne!"
  • "Tysiące ludzi upadających jak domino...ahhh.... ten widok był taki piękny! Myślałam, że mój mózg się roztopi...!"
  • "Rozpacz jest zaraźliwa. Każdego w końcu dopada." (Junko mówiąca do grupy żyjących członków Akademii)

Ciekawostki

  • Junko jest połączeniem wyrazów “tarcza” oraz “dziecko”
  • Przez fakt, że ma kilka zmiennych osobowości, Junko nie posiada żadnych ulubionych lub znienawidzonych rzeczy.
  • Nie wiadomo w jaki sposób Junko przetrwała wszystkie egzekucje z pierwszej części gry. Prawdopodobnie były upozorowane i stylizowane.
  • Junko oraz Chiaki to jedyne postaci, które przeszły przez dwie egzekucje (licząc ich SI).
  • Junko i jej bliźniaczka Mukuro są dubbingowane przez Megumi Toyoguchi w japońskiej wersji i Amandę Céline Miller (która dubbingowała także Toko Fukawę oraz Shirokumę) w angielskiej wersji. Kilka jej "osobowości" jest granych przez Erin Fitzgerald, która użyczyła głosu także Genocider Syo oraz Seiko Kimurze.
  • W japońskiej wersji drugiej części Danganronpy, Junko wspomina o serii God of War, co nieco szokuje Fuyuhiko. Sugeruje to, iż Junko nie przejmuje się prawami autorskimi.
  • Korona, noszona przez jedną z jej osobowości jest wzorowana na tej, którą nosi King Slime z gier Dragon Quest. Dodatkowo, pierwsza kwestia wypowiadana przez Junko w Danganronpie jest cytatem Dragonlorda z pierwszego Dragon Questa.
  • Kazutaka Kodaka stwierdził, że Junko jest typem antagonisty, który nie ma za sobą tragicznej historii, która tłumaczyłaby, czemu robi to, co robi.
    • W Danganronpie 3 zostaje wyjaśnione, iż Junko tak pokochała Rozpacz przez swoje ponadprzeciętne zdolności analizy, które spowodowały, że świat jest dla niej przewidywalny i bardzo nudny. Podobnie było z Kamukurą Izuru.
Advertisement